Organisatieontwikkeling
Breng leven in organisaties
In veel organisaties heerst apathie. Medewerkers worden in een systeem gedwongen dat de passie vernietigt. Er wordt geklaagd, geschopt, geschreeuwd of mensen trekken zich terug in zichzelf. Hun waarnemingen worden niet serieus genomen. Er heerst strijd.
Er moet wat aan gedaan worden, vinden we. We verzinnen allerlei concepten en modellen die problemen in kaart brengen. Maar wat we ook bedenken, de apathie blijft. Hoe doorbreken we dit? Door waar te nemen wat er gebeurt. Zonder oordeel. Pas dan is er een moment van pure bewustwording. Niet in het denken, maar in het NU.
Mijn ervaring in organisaties is dat alle spanningen zijn terug te voeren naar het vasthouden aan gedachten. Natuurlijke ontwikkeling wordt genegeerd. Ik help dit te doorbreken door te laten zien hoe dit mechanisme werkt. Hoe we opgesloten zitten. Er ontstaat ruimte. Aandacht voor wat is. Energie begint weer te stromen.
In veel gevallen is de organisatie te systemisch om van binnenuit te veranderen. De denkpatronen zitten te diep. Medewerkers die het zat zijn hun energie te verliezen, zullen vertrekken. Ze zoeken een andere baan of beginnen voor zichzelf. Hoe dan ook, organisaties die op dezelfde, destructieve manier doorgaan, zullen imploderen. Door waar te nemen wat er gebeurt, vindt verandering plaats.
Meer informatie? Bel of mail.
Ontwerp versus ontwikkeling
Verandering is inherent aan het bestaan. Verschijnselen komen en gaan. Alles is voortdurend in beweging.
Wie zich dat beseft, ziet ook hoe we in organisaties verschijnselen met ons denken proberen vast te zetten. We bedenken concepten die in essentie statisch zijn en dwingen dan de realiteit in het concept. Dit zorgt voor veel onrust en stress bij medewerkers. We zijn voortdurend bezig met het nastreven van een illusie. Het is nooit genoeg.
De meeste bedrijfskundigen zijn geschoold in het ontwerpen van de (conceptuele) organisatie. Ze gebruiken daarbij hun denkvermogen. In deze tijd waarin oude structuren niet meer blijken te werken, is denkvermogen niet genoeg om de spanning op te lossen. Immers, het denken baseert zich op het verleden en het verleden is niet meer.
Organisatieontwikkeling vraagt waarnemingsvermogen: het herkennen van patronen bij jezelf en in de omgeving. Herken je bij jezelf wanneer je in concepten denkt? Herken je vanuit welke overtuigingen je handelt? Herken je de trends in de samenleving? Herken je welk oordeel je daarover hebt?
Pas als je los komt van patronen en bewust wordt van wat er gebeurt, ontstaat ware vernieuwing. In jezelf en in je omgeving.