Georg Hubner

Over mijzelf

Tijdens mijn studie bedrijfskunde aan de Erasmus Universiteit heb ik gekozen voor de master ‘Management van verandering’. De benadering die daar gedoceerd werd, ging in op niet-alledaagse vragen als: “Wat is werkelijkheid?”

Het uitgangspunt in de vakgroep was dat werkelijkheid alleen bestaat in het hoofd van mensen, dat er alleen gedachten zijn die uitgewisseld worden. Ik nam de beperking waar van deze zienswijze. Er is toch meer dan uitsluitend de wereld van gedachten?

Bij een keuzevak leerde ik professor Wim van Dinten kennen. Hij vertelde dat mensen op vier manieren betekenis geven aan verschijnselen. We respecteren, delen, vestigen en scheppen betekenis. Zijn boek ‘Met gevoel voor realiteit’ beschrijft hoe deze betekenisgeving te herkennen is. Het voelde als thuiskomen: eindelijk iemand die ook waarneemt dat we meer zijn dan onze gedachten.

Deze manier van kijken heb ik me tijdens mijn werk met Van Dinten eigen gemaakt. Tijdens workshops was mijn rol deze vormen van betekenis voor de deelnemers herkenbaar te maken. Dat kon alleen maar door niet inhoudelijk mee te gaan, maar waar te nemen en zonder oordeel te vertellen wat er gebeurt.

Op een gegeven moment was het tijd voor wat anders. Tijdens de opleiding ‘Regie Camera Montage’ ervoer ik een energie die er lang niet was geweest. Als freelancer begeleidde ik daarna projecten voor organisaties die video als communicatiemiddel wilden inzetten.

Oktober 2010 ontmoette ik Jan Bommerez. Hij vertelde over open en gesloten systemen. Het verhaal bracht me in een staat van flow: alles lijkt dan vanzelf te gaan. Het was een bijzondere ervaring die een week duurde.

Twee maanden daarna luisterde ik naar een audio CD van Eckhart Tolle, die vertelde over het NU. Toen kwam het besef dat identificatie met gedachten leed veroorzaakt. De ‘ik’ in mijn gedachten loste op. Alle aandacht was in het NU.

Kees van Zijtveld verwees me recentelijk naar Tony Parsons. Ook hij heeft, net als Eckhart en mijzelf, geen ‘ik’ meer. Puur bewustzijn is aan het groeien, lijkt het. Het is zoals het is.